Potentieel van de nationale macht niet benut

  • Geen strijd voor nationale macht
  • Rechterzijde kan het gat vullen dat links liet liggen

In de herfst van 1914 hadden Villa en Zapata de hoofdstad in handen en vormden ze samen veruit de machtigste fractie. Toch wilde geen van beiden de nieuwe president worden of leveren. Zapata ontbrak het aan militaire mankracht en Villa gebruikte het feit dat hij geen onderwijs had genoten als argument. Beiden kwamen met elkaar overeen dat iemand anders president mocht worden, zolang ze allebei maar volledige, vrije autonomie genoten.

Het was een fout om niet voor de nationale macht te willen strijden wanneer deze voor het grijpen ligt. Bij een revolutie en een opstand van de onderdrukte klassen kan en mag er niet direct één of andere vredevolle deal verwacht worden waarbij iedereen zich aan grenzen houdt. Een revolutionaire beweging zal er naar moeten streven een nationale revolutie uit te bouwen, of ze zal onherroepelijk teruggeslagen worden. Een nationale revolutie, zeker in een geglobaliseerde wereld, zal er naar moeten streven een internationale revolutie te bewerkstelligen, of ze zal vroeg of laat teruggeslagen worden.

Dit werd in 1915 duidelijk. Carranza lag in de touwen, de situatie vroeg feitelijk om hem een laatste en fatale slag toe te brengen. Villa besloot echter om het hoofd van de reactie met rust te laten en wat in de marge te rommelen. Zapata bleef zelfs volledig passief, tevreden met de ‘autonomie’ die hij verworven had in zijn thuisgebied Morelos. Blijkbaar besefte hij onvoldoende dat passief blijven, betekende dat de autonomie tijdelijk zou zijn. Een jaar later zouden Villa en Zapata een prijs voor hun fouten betalen, beiden werden in het defensief gedwongen en hun legers kregen zware slagen toegebracht.

Passief blijven, is een typische fout bij loutere boerenrevoltes. Afgelegen plattelandsgebieden worden doorgaans weinig beroerd door gebeurtenissen in de bredere wereld. Hierdoor wordt sneller gedacht dat de strijd gestreden is als deze in het eigen gebied gestreden is. Maar er is natuurlijk zelfs in de meest verre, desolate en afgelegen gebieden een invloed van de bredere omgeving en zelfs van de hele wereld.

Een opstand die de bezitsverhoudingen of de macht van de elite ernstig in vraag stelt, is een gebeurtenis die haast onvermijdelijk reactie moet uitlokken vanuit de bredere omgeving. Zeker de elite van het omringende gebied of in dit geval de natie waarin de opstand plaatsgrijpt, beseft dat ze een dergelijke opstand niet met rust kan laten. Als ze dit toch doen, lopen ze het risico dat hun eigen onderdrukte groepen geïnspireerd zouden worden en zelf in opstand komen. De elite wil in zo’n geval het idee herbevestigd zien dat in opstand komen zinloos is, omdat dit enkel leidt tot nog meer ellende en afzien. In feite zijn er maar weinig zaken die de elite zo sterk in haar doelstellingen kan verenigen als een opstand, die de macht van alle onderdelen van die elite ernstig bedreigt. De elite kan wel sterk verdeeld raken over de te volgen tactieken, m.a.w. over welke weg gevolgd moet worden om de onderdrukte lagen terug in het gareel te krijgen.

Een aantal linkse figuren zoals de anarcho-syndicalist Soto y Gama stelden dat de reële strijd er niet één was tussen Villa, Zapata en Carranza, maar wel één die zich afspeelde tussen de linkse krachten en de reactionaire krachten in alle drie de bewegingen. Daarom pleitten zij voor een alliantie van de drie bewegingen en vooral van de linkse krachten in al deze bewegingen. Er waren zeker in al deze bewegingen zowel linkse als rechtse krachten en het is correct om op te komen voor een vereniging van alle linkse krachten binnen deze bewegingen. Maar feit blijft dat de beweging van Carranza voornamelijk een uitdrukking van rechtse krachten vormde, terwijl Villa en vooral Zapata aan het hoofd stonden van bewegingen die een uitdrukking vormden van de revolutionaire krachten. De linkerzijde had kunnen verenigd worden indien de meest consequente revolutionaire krachten, voornamelijk deze rond Zapata, banden waren aangegaan met de arbeidersbeweging in de steden om samen de strijd aan te gaan voor een fundamentele breuk met het kapitalisme en de overblijfselen van het feodalisme.

> Inhoudstafel

0
    0
    Je winkelwagen
    Er zit niets in je winkelwagenKeer terug naar de winkel