50 jaar Stonewall: strijd haalde LGBTQI+-beweging uit kast

De rellen in Stonewall in 1969 markeerden de geboorte van de internationale LGBTQI+-rechtenbeweging. 50 jaar later is er veel veranderd, maar is de strijd gestreden? Inzake wetgeving is er enorm veel bereikt maar statistieken tonen aan dat discriminatie en gewelddaden op basis van seksuele geaardheid of identiteit helemaal niet verdwenen zijn. In Tsjetsjenië zijn er concentratiekampen voor homoseksuele mannen. In Brazilië worden sinds de verkiezing van Jair Bolsonaro nog meer transseksuele mensen vermoord als voordien. Trump ontzegde transmilitairen de toegang tot het leger en in België blijkt uit recent onderzoek dat geweld jegens de LGBTQI+-gemeenschap de laatste jaren sterk toenam.

Geactualiseerde versie van ons archiefdossier over Stonewall (dank aan Boris uit Gent voor de update)

#Enough. Strijden tegen seksueel geweld betekent strijden tegen besparingen

De moord op Julie Van Espen heeft heel wat emoties teweeggebracht. Het eerbetoon in de vorm van samenkomsten en publicaties toont veel verdriet en steun voor de familie en naasten van het slachtoffer. Maar ook onbegrip en woede. Woede tegenover dit geweld. Woede tegenover de inefficiëntie van justitie. Woede tegenover de inertie van de politieke wereld. En dat is begrijpelijk. Steve Bakelmans – de man die bekend heeft dat hij Julie Van Espen verkracht en vermoord heeft – was al twee keer veroordeeld voor verkrachting. In 2017 is hij veroordeeld tot 4,5 jaar gevangenisstraf. (1) En toch loopt hij in 2019 vrij rond zonder begeleiding en slaat hij opnieuw toe! Hoe is het mogelijk dat anderhalf jaar na de media-aandacht voor #MeToo, er geen zichtbare verandering is in België wat betreft de preventie van en de strijd tegen seksueel geweld op vrouwen?

Dossier door Aisha (Antwerpen)

“De sociaaldemocratie is doodziek.” Ander en beter?

Decennialang leek de steun voor de socialistische partijen in West-Europa onaantastbaar, maar dat is verleden tijd. Bij de Europese verkiezingen eind mei dreigt opnieuw achteruitgang voor de fractie S&D (Socialisten & Democraten): tot een vijfde van de zetels zijn bedreigd met verlies in onder meer Duitsland, Italië en Frankrijk. Het tijdperk dat de sociaaldemocratie zowat overal in Europa aan de macht was, ligt ver achter ons. Het boek “De sociaaldemocratie is doodziek” van Vincent Scheltiens levert een nuttige analyse van hoe dit kon gebeuren.

Recensie door Geert Cool

VS: lessen uit de staking bij Stop & Shop (Ahold Delhaize)

De grootste staking in de private sector in de VS van de afgelopen drie jaar is voorbij. Gedurende elf dagen legden 31.000 werkenden van Stop & Shop in de regio New England het werk neer uit protest tegen aanvallen op de lonen en voordelen. Het ontwerpakkoord, dat wellicht wordt goedgekeurd door alle vijf de afdelingen van de United Food and Commercial Workers (UFCW) in de regio, is beter dan wat op tafel lag. Maar er zijn gemengde gevoelens over wat in het akkoord staat, hoe de vakbondsleiding met de staking omging en hoe er een einde aan kwam.

Analyse door Elan Axelbank, Socialist Alternative

100 jaar geleden: de Sovjet van Limerick (Ierland)

Na 1917 kende Ierland een golf van stakingen en een radicalisering van de werkende klasse op een schaal die ongezien was op het eiland. Een belangrijke gebeurtenis in deze periode was de sovjet van Limerick. De werkende klasse nam de controle over de stad gedurende twee weken over. Het programma van Sinn Féin voor een kapitalistisch onafhankelijk Ierland betekende dat de ene heersende klasse voor een andere werd ingeruild. De sovjet van Limerick daarentegen toonde gedurende een kort ogenblik het potentieel om volledig te breken met het kapitalisme om het te vervangen door arbeidersmacht en socialisme.

Door Aislinn O’Keefe en Dominic Haugh, uit maandblad ‘The Socialist’ (Ierland)