Terugblik op een vorige pandemie: de Spaanse griep van 1918-19

De ‘Spaanse griep’ van 1918-19 kostte tussen de 50 en 100 miljoen mensen het leven, meer dan het aantal doden in de Eerste en Tweede Wereldoorlog samen. Experte Laura Spinney merkte op dat de Spaanse griep “de menselijke bevolking ingrijpender raakte dan wat dan ook sinds de Zwarte Dood.”

Door Keishia Taylor, Socialist Party (Ierland)

De covid-19 crisis vanuit een socialistisch feministisch perspectief

De covid-19-crisis heeft de wereld hard getroffen. De gezondheidswerkers, wier stem nooit werd gehoord toen ze in de afgelopen jaren in bewegingen en stakingen over de hele wereld schreeuwden om meer personeel en middelen, zijn nu de belangrijkste troef van de samenleving in de strijd tegen deze pandemie.  Ze betalen er een zware prijs voor: van degenen die in Italië positief zijn getest, zijn 10% gezondheidswerkers. Terwijl de rijken zich kunnen laten testen, kunnen de meeste gezondheidswerkers dat niet! Dit is een kenmerk van de crisis overal, niet alleen in Italië. Van de VS tot Groot-Brittannië of België stellen artsen en verpleegkundigen zich publiekelijk de vraag of ze hun patiënten, collega’s en familieleden besmetten. Twee Italiaanse verpleegkundigen hebben naar verluidt zelfmoord gepleegd nadat ze positief op het virus waren getest.

Covid-19 pandemie crasht het kapitalisme. Systeemverandering nu!

Zelfs een groot aantal doden maakt geen einde aan de kapitalistische wedloop om winst te maken. De coronaviruscrisis heeft dit ruimschoots aangetoond. Werkenden moesten vaak zonder enige bescherming naast hun collega’s blijven werken, met het risico anderen of zichzelf te besmetten. Dit alles om de activiteit ook van niet-essentiële bedrijven in stand te houden! Zelfs personeel in de gezondheidszorg is aangewezen op toeval in plaats van op voldoende overheidsmaatregelen. Gevestigde politici spreken over zorgpersoneel als helden, terwijl hun partijen onze openbare diensten en onze zorg hebben afgebouwd! We hebben een ander systeem nodig: een systeem dat de noden en behoeften van de mensen centraal stelt.

Hoe de Grote Depressie ook in België tot opstandige arbeidersstrijd leidde

De Grote Depressie in de nasleep van de beurscrash van 1929 sloeg ook in ons land toe. Het effect was rampzalig voor de arbeiders en hun gezinnen. Maar het kwam ook al gauw tot protest. Bij gebrek aan antwoord op de crisis hielden de leiders van de vakbonden en socialistische partij stakingen en protest tegen. Maar het kwam toch tot uitbarstingen die des te intensiever waren.

Door Geert Cool

Grote depressie. Lessen uit de jaren 1930 voor werkenden en socialisten

“De schok voor de wereldeconomie van COVID-19 is zowel sneller als ernstiger geweest dan… zelfs de Grote Depressie.” Die opmerking van econoom Nouriel Roubini op 24 maart geeft aan dat de mogelijkheid dat we een geheel nieuwe periode ingaan steeds groter wordt. Een manier om ons daarop voor te bereiden, is het bestuderen van de jaren 1930 om daar lessen voor vandaag uit te trekken.

Dossier door Per-Ake Westerlund, Rättvisepartiet Socialisterna (ISA in Zweden)