Polen. De extreemrechtse en reactionaire ideeën in Centraal- en Oost-Europa

Viering van de onafhankelijkheidsdag in Polen in 2018. Foto: Wikimedia Commons

In de laatste drie maanden van 1989 kende Polen een overgang van een stalinistisch regime naar een land onder leiding van een regering van ‘Solidarnosc’. In plaats van te leiden tot een stabiele ontwikkeling van het kapitalisme, wordt Polen nu geregeerd door de rechtse populistische partij ‘Recht en Rechtvaardigheid.’ Elk jaar op 11 november is er in Warschau de grootste extreemrechtse betoging van Europa.

Paul Smith van Alternatywa Socjalistyczna, het CWI in Polen, legt uit waarom extreemrechtse en reactionaire ideeën zo sterk konden ontwikkelen.

Strijden voor meer investeringen in cultuur

Un soir de grève/le drapeau rouge (1893) van Eugène Laermans refereert aan de stakingen tussen 1886 en 1893 voor de invoering van het algemeen stemrecht. (KMSKB, Brussel) – Afbeelding vanop Wikipedia

De nieuwste besparingsronde van de regering doet heel wat stof opwaaien. Jambon en de zijnen zetten het hakmes in de culturele sector. De projectsubsidies worden teruggeschroefd van 8,47 miljoen naar 3,39 miljoen euro. Een fractie van de begroting, maar een grote klap voor heel wat artiesten. Het is de laatste etappe in decennia van besparingen die al komaf maakten met grote delen van een eens bloeiend cultureel middenveld. Het lijkt vooral een symbolische besparing, die enerzijds inspeelt op populistische sentimenten (luie, nutteloze kunstenaars) en anderzijds moet afrekenen met het N-VA-kritische middenveld. Laat ons kunstenaars organiseren in solidariteit met werkenden en vakbonden en strijden voor meer investeringen en minder private inmenging, voor open, vrije kunsten.

Door Koerian

De macht lag op straat. De “halve” revolutie in de DDR 1989/90

Maandagbetoging in Berlijn 1989

“Beste vrienden, medeburgers, het is alsof men de ramen heeft geopend na al die jaren van stagnatie, van geestelijke, economische, politieke, spirituele en politieke stagnatie, de jaren van saaiheid en muffe lucht, van herhaling en bureaucratische willekeur, van officiële blindheid en doofheid. Wat een verandering!” Met deze woorden begon schrijver Stefan Heym zijn toespraak op 4 november 1989 voor meer dan een half miljoen mensen op de Alexanderplatz in Oost-Berlijn.

Door Ingmar Meinecke, Berlijn. Ingmar is lid van SAV, onze Duitse zusterorganisatie, en nam als scholier deel aan de protestacties van 1989. 

Recensie: “Het socialistisch manifest” van Bhaskar Sunkara (Jacobin)

In zijn State of the Union van dit jaar verklaarde Donald Trump dat “Amerika nooit een socialistisch land zal worden.” Meer recentelijk verklaarde hij dat hij in 2020 zal opkomen om een “socialistische overname te bestrijden.” Waarom hebben we ineens deze antisocialistische retoriek? Omdat socialistische ideeën een comeback maken! Uit een recente Gallup-enquête blijkt dat 58% van de Amerikanen tussen de 18 en 34 jaar van mening is dat het socialisme goed is voor het land. Dit wordt weerspiegeld in de populariteit van het tijdschrift Jacobin en in het bijzonder zijn website, met meer dan anderhalf miljoen views per maand. Redacteur Bhaskar Sunkara publiceerde “The Socialist Manifesto” dan ook op het juiste moment. We publiceren een recensie van dit manifest door Kevin Henry van de Ierse Socialist Party.