BlacKkKlansman. Nieuwe Spike Lee vestigt aandacht op racisme in de VS

De nieuwe film van Spike Lee zet aan tot nadenken. Het is een film over de eerste zwarte agent bij de politie van Colarado Springs. We volgen het leven van Ron Stallworth, van het ogenblik dat hij bij de politie gaat in 1976 tot zijn ervaringen als agent die infiltreert in de extreemrechtse blank-racistische Ku Klux Klan, wat hij doet met de hulp van zijn collega Flip Zimmerman. De film is gebaseerd op de memoires van Stallworth uit 2014, maar het gaat om een geromantiseerde versie.

Recensie door Isai Priya

Oktober 1968 in Noord-Ierland: massale revolte tegen sektarisme en armoede

Eind 1968 was er gedurende korte tijd een massabeweging in Noord-Ierland die inging tegen de Unionistische Noord-Ierse regering van Stormont  en de mogelijkheid van revolutionaire maatschappijverandering stelde. Jongeren stonden vooraan in het protest dat niet enkel gericht was tegen het wanbeheer van de Unionist Party maar ook tegen het verstikkende conservatisme van de eveneens sectaire Nationalist Party. Er werd gekeken naar socialistische ideeën als weg vooruit in de strijd voor burgerrechten en een leven zonder armoede en werkloosheid. Jammer genoeg werden de mogelijkheden verkwanseld door de leiding van de vakbonden, de Noord-Ierse Labour Party (NILP) en andere linkse krachten.

Artikel door Ciaran Mulholland

Boek. Van rood tot de driekleur: de Communistische Partij en het verzet

Het boek ‘Du Rouge au Tricolore’ van José Gotovich, doctor in de geschiedenis aan de ULB en compagnon de route van de PCB (Parti Communiste Belge), verscheen in 1992 maar is nu terug uitgegeven door CarCob, de archieven van de communistische beweging. Het boek verdient de aandacht van wie geïnteresseerd is in de geschiedenis van de Communistische Partij van België. Het boek handelt vooral over de periode 1939-1944. De oprichting van de PCB in 1921, de uitsluiting van de aanhangers van Trotski in 1928 en de ultralinkse periode van 1928-1934 komen slechts kort aan bod in het eerste hoofdstuk.

Recensie door Guy Van Sinoy

Waarom er nood is aan radicaal plan van publieke investeringen

Aftakelende infrastructuur toont failliet besparingsbeleid

Foto: Jean-Marie

De huidige periode wordt gekenmerkt door enorme ongelijkheid. Enkele superrijken bezitten evenveel als de armste helft van de wereldbevolking. Hoe ze daarin slagen? Door hard werken, wordt wel eens gezegd. Dat klopt: door ons hard werk worden zij rijk. Niet alleen op directe wijze: door een deel van de door ons geproduceerde waarde af te romen, maar ook op indirecte manieren. Eén daarvan is het neoliberale besparingsbeleid dat de publieke uitgaven drastisch beperkt. In de sociale zekerheid, ouderenzorg, onderwijs, … stapelen de tekorten zich op. Dit gebeurt ook bij investeringen in infrastructuur (wegen, gebouwen, …).

Dossier door Geert Cool uit maandblad ‘De Linkse Socialist’

Voor een linkerzijde die durft

Verantwoordelijkheid tonen in strijd tegen besparingen, niet in het doorvoeren ervan!

Het zomerakkoord van de federale regering toonde dat de bende van Charles Michel volhardt in de meedogenloze politiek van sociale afbraak. Alleen al in de federale openbare diensten gingen er sinds 2015 maar liefst 10.000 voltijdse equivalenten verloren of 13% van het personeel. Artikel door Nicolas Croes.