Arizona moet weg! Stop de aanvallen, haal het geld waar het zit
Als De Wever zegt dat er geen geld is om de bevolking te helpen met hun koopkracht in tijden van snel stijgende energieprijzen, dan kijkt hij niet naar bedrijven als ExxonMobil en Total Energies die afgelopen 3 jaar 15 miljard winst uit België wegtrokken. Het geld is er dus wel degelijk. Onder Arizona gaan de militaire uitgaven bovendien stijl omhoog. Ondertussen wordt de kloof tussen arm en rijk elke dag groter. Het zijn nochtans de werkenden die waarde creëren en de machine doen draaien.
De Arizona-regering voert een besparingspolitiek in tijden van oorlog en crisis van de energieprijzen
De oorzaak voor de gestegen energieprijzen, is de oorlog van de VS en Israël tegen Iran. Deze oorlog, met opnieuw een lawine van raketten over het hele Midden-Oosten, bewijst dat dit systeem geen grenzen kent in vernielingszucht. Miljoenen gezinnen zien hun leven in chaos veranderen. Duizenden burgers worden gedood, infrastructuur wordt verwoest. Voor de Iraanse bevolking is dit een nieuwe nachtmerrie na de onderdrukking door het regime. Libanon is op zijn beurt het doelwit van een nieuw offensief van Israël, dat de chaos van zijn uitroeiingsoorlog in Gaza naar een nieuwe regio verplaatst.
Het oorlogsbeleid dat gevoerd wordt door Trump en Netanyahu wordt niet eens meer verdoezeld als een strijd voor democratie in Iran, er wordt openlijk gezegd dat het enkel draait om de grondstoffen, olie en een strijd om de machtsverhoudingen in de regio. De Straat van Hormuz is het toneel geworden van een wereldwijde economische oorlog. Bovendien reageert de beurs op elke uitspraak die Trump doet, waardoor goed geïnformeerden beleggers hier munt kunnen uitslaan.
De werkenden in onder andere België draaien hiervoor op. De lawine aan aanvallen op onze levensstandaard (pensioenen, sociale bescherming, …) gaat zo snel dat Arizona er amper in slaagt om alles tijdig in wetten gegoten te krijgen.
Los van de 8 miljard euro die de Arizona-regering nu al bespaarde op kap van de werkenden, gaan ze tegen de zomer met een nieuw plan komen om nog extra 5 miljard euro te beparen op onze kap. Bovendien werd de kredietwaardigheid van België verlaagd door ratingbureaus, waardoor het overheidstekort volgens voorspellingen zal stijgen naar 109% van het BBP tegen 2029 en dus de Maastrichtnorm niet haalt. Dat zal met de huidige rechtse regering betekenen dat men nog verder zal besparen bij werkenden in plaats van het geld te halen bij de mooie winsten die bedrijven nog steeds maken of te stoppen met hen te subsidiëren (vb €16 miljard in 2025). Daarnaast is er nog de kwestie van de twee gedeeltelijke indexsprongen, wat neerkomt op de herziening van de index zoals voorgesteld door de Groep van 10.
Weg met Arizona!
De regering luistert niet naar ons protest. Ze treedt bijzonder luidruchtig en arrogant op, en is bereid het verzet desnoods met geweld te onderdrukken. Bovendien negeert de regering volledig dat vrouwen door de nieuwe pensioenmaatregelen worden gediscrimineerd. Vooruit maakt niet het verschil in Arizona. Historische stakingen, zoals die bij bpost, worden geconfronteerd met gerechtsdeurwaarders, en in tal van sectoren worden acties gevoerd tegen de nieuwe pensioenplannen.
De aanhoudende aanvallen op onze levens- en arbeidsomstandigheden zullen nooit volstaan om hun begrotingsproblemen op te lossen. Het idee dat wij al te lang boven onze stand leven, is niets anders dan een leugen. Het probleem zit niet bij de werkende klasse. Terwijl roofkapitalisten wereldwijd elkaar bekampen om extra winsten en toegang tot grondstoffen, zijn wij de dupe. Zij voelen zich oppermachtig, maar wij hebben de kracht om hen te stoppen. Wij doen alles draaien, wij kunnen ook alles stilleggen. Daarvoor hebben we al onze collega’s, vrienden en kennissen nodig. Een strategie om hen in strijd te trekken is nodig. De inzet is duidelijk: sociale ellende en toename van extreemrechts geweld of een samenleving in dienst van de werkende klasse in al haar diversiteit.
Bouwen aan een actieplan om te winnen
Een rechtvaardige strijd bouw je niet op met telkens weer eenmalige acties en de vergelijking vanuit de vakbonden met een marathon lopen, loopt mank. Het is betreurenswaardig dat de vakbondsleiding met de rem op mobiliseert en het goed vindt om de huidige regering aan de macht te houden.
Ons tevreden stellen met wat kruimels die van tafel vallen – in feite vooral beperkte afzwakkingen van aanvallen – kan niet de bedoeling zijn. Daarmee uitpakken doet afbreuk aan de ernst van de aanvallen die ondertussen passeren en sociale ellende aanrichten.
We hebben nood aan een actieplan om te winnen, om de Arizona-regering weg te krijgen en om de basis te leggen voor een fundamenteel ander beleid en dus een ander soort samenleving.
De traditionele media lopen in de pas en vallen in zwijm voor De Wever en co. Een deel van onze collega’s laat zich aan de propaganda vangen. Racisme, seksisme, individualisme, verwijten over werklozen en zieken en antistakingsretoriek vinden ingang. Wat zetten we daar tegenover? Het is positief dat ABVV-voorzitter Engelaar vlot in de media komt. We hebben meer nodig en iets collectief. Zodra het over onze reële problemen gaat, vinden we immers gehoor. Een grootschalige informatiecampagne (zoals de pensioenkrant destijds) die de balans opmaakt van het huidige rampzalige beleid en alternatieven geeft, is nodig. Een recente peiling leert dat 9 op 10 Belgen het niet ziet zitten om tot aan de wettelijke pensioenleeftijd te werken. 41% van hen zou liefst op 59 of vroeger al op pensioen gaan. Voor velen is het geen kwestie van niet willen, maar van niet kunnen.
Iedereen kan zich bewust worden van collectieve (niet individuele) problemen, en zich daarop instellen. Een dergelijke campagne zou een stevige basis leggen voor een actieplan: acties die in elkaar overvloeien en naar de volgende leiden, waarbij steeds meer collega’s worden betrokken, groepen worden gemobiliseerd en een perspectief op overwinning wordt geboden. Personeelsvergaderingen, algemene vergaderingen en collectieve discussies over onze toekomstige acties en eisen maken ons sterker. Op die manier kunnen we de regering in de verdediging drukken.
Daarbij is het verdedigen van duidelijke eisen een hulpmiddel. We hebben nood aan eisen en een programma die vertrekken vanuit de noden van de werkende klasse, niet de budgettaire beperkingen die opgelegd worden door de kapitalistische regering. We willen niet enkel de intrekking van de aanvallen op de pensioenen, maar werkbaar werk met bijvoorbeeld de oude vakbondseis van landingsbanen voor iedereen vanaf 55 jaar, vervroegd pensioen vanaf 60 en wettelijk pensioen meteen verlaagd naar 65 jaar (gevolgd door verdere verlagingen per sector en voor zware beroepen). De roep om een vermogensbelasting, in combinatie met de dreiging van onteigening en nationalisatie voor werkgevers die zich hieraan willen onttrekken, maakt duidelijk waar we het geld vandaan willen halen: niet uit onze eigen zakken.
Voor de nationale betoging op 12 mei: mobiliseren, informeren en strijden!
Laat ons mobiliseren voor de demonstratie van 12 mei! Laten we deze dag gebruiken om onze collega’s te mobiliseren. In tal van sectoren hebben de werkenden laten zien dat de vastberadenheid om te strijden er zeker is. Laten we deze dag aangrijpen om de druk op te voeren en een machtsverhouding op te bouwen!
Het ten val brengen van Arizona is niet genoeg, de strijd moet verder gaan: alles moet veranderen! Er is een samenleving nodig waarin de belangen van de arbeidersklasse, in al haar diversiteit, centraal staan. Dat betekent hogere lonen, betere sociale bescherming, veel meer openbare diensten (onderwijs, gezondheidszorg, openbaar vervoer…), een democratisch plan voor de ecologische transitie… Daarvoor moeten we de controle over de samenleving uit de handen van de kapitalisten halen. Publieke eigendom en democratische controle over de belangrijkste productiemiddelen, dat is waar socialisten voor staan.
