Antwerps bestuur klopt recht op protest de binnenstad uit
Voor de tweede week op rij werd een aanzienlijke politiemacht met waterkanon ingezet tegen vreedzame betogers in Antwerpen. Het democratisch recht op protest hoort volgens het bestuur niet thuis in de buurt van het stadhuis. Daar worden geen pottenkijkers getolereerd. Het wordt verbannen naar de oevers van de Schelde. Op een donkere verlaten plaats mag je nog net je mening verkondigen.
Het aanhoudende protest tegen de genocide op de Palestijnen is indrukwekkend. Het was reeds de 22e maandagactie in Antwerpen. Wellicht had het bestuur gehoopt dat het wel zou doodbloeden. Maar daarvoor vloeit er te veel bloed in Palestina. De verontwaardiging wordt elke dag gevoed door de oorlogsmisdaden en de genocide. Daar komt nu de lokale repressie bovenop. Na het politiegeweld vorige week, was de actie deze week opmerkelijk groter. Bovendien was er een uitspraak van de Raad van State over het recht op protest.
Dat alles legt het bestuur op Trumpiaanse wijze naast zich neer. N-VA en Vooruit (na een opiniestuk van Jinnih Beels ter verdediging van het politie-optreden is de positie van die partij klaar en duidelijk) brachten een groot aantal agenten met onder meer een waterkanon op de been. Vreedzame betogers moesten uit de binnenstad weg, protest wordt als iets hinderlijk met overlast voorgesteld. Dat er 20 maandagen op rij zonder enige overlast betoogd werd en de hinder pas begon met het politiegeweld vorige en deze week, past niet in de kijk van het bestuur. Wie protesteert wordt als een halve crimineel voorgesteld. Vandaar dat het waterkanon ostentatief werd ingezet op een ogenblik dat alle betogers op het Steenplein stonden. Alleen al voor de framing was het nodig dat er toch even water uit dat kanon kwam.
Als deze aanval op ons recht op protest passeert, zullen er nog volgen. Het uitdelen van pamfletten of het houden van een betoging, zijn geen evidentie meer. Het kan steeds tot arrestaties leiden en alleszins tot intimidatie door een politiemacht die aangestuurd wordt vanop het Schoon Verdiep. Ons recht op protest heroveren, zullen we doen door dat recht te gebruiken en ons protest op te bouwen. Op 10 november waren we met veel, maar dat kan nog een pak meer worden. Enkele honderden betogers kunnen ze verdrijven, enkele duizenden veel moeilijker.
Deze maandag werd er terecht ruimte gemaakt voor sprekers van diverse organisaties zoals de sociaal werkers van SWAN en een strijdbare toespraak door een vertegenwoordigster van het ABVV. Er werd opgeroepen voor een actie tegen de horror in Soedan. Dit zijn belangrijke stappen om het protest verder op te bouwen. Zolang de genocide duurt, zolang Palestina bezet wordt, kunnen en mogen we niet wegkijken maar blijven we op straat komen. Ook in Antwerpen.
