8 maart. Stop de backlash en het ultraliberale beleid!

Stop de aanvallen op vrouwenrechten!

Jarenlang hielden sommigen ons voor dat de strijd voor vrouwenrechten tot het verleden behoorde en dat gelijkheid een feit was. Niets is minder waar: de positie van vrouwen in de samenleving is altijd precair gebleven, ondanks een ‘officiële’ of schijnbare gelijkheid. En vandaag de dag gaan de levensomstandigheden van vrouwen wereldwijd zelfs achteruit, terwijl de principiële gelijkheid van vrouwen openlijk en brutaal ter discussie wordt gesteld.

De VS, Hongarije, Polen, Italië … Het lijstje landen waar er achteruitgang is op vlak van het recht op abortus groeit aan. Vaak heeft achteruitgang meteen effect op minderheden in de samenleving, zoals LGBTQIA+ personen die soms hun recht om te bestaan ontzegd worden.

Deze backlash, deze drang naar een brutale culturele terugkeer naar het verleden, deze ongegeneerde racistische en seksistische uitspraken komen niet uit het niets. Ze vinden hun oorsprong in een samenleving die in het nauw zit. Het kapitalistische systeem, dat al twintig jaar in een permanente crisis verkeert, blijft alles om zich heen vernietigen met economische, sociale en ecologische crises. Vandaag de dag zijn oorlog, chaos en sociaal geweld de nieuwe normen van dit rotte systeem.

De tweede ambtstermijn van Trump betekent een versnelling van deze backlash, die een hele reeks reactionaire politici over de hele wereld op het voorplan brengt, zoals De Wever en Bouchez in België. Voor al deze regeringen in dienst van de economische elite komt het erop aan om zondebokken te vinden om alles wat fout loopt in de samenleving op af te schuiven. Zo wordt het voortbestaan van hun systeem van economische uitbuiting verzekerd. De opkomst van masculinisme op sociale media heeft een belang: het wordt voorgesteld alsof problemen veroorzaakt worden door feministen en niet door het systeem waarin we leven. Adviseurs van Trump omschreven deze ideologische strategie: ‘We moeten met modder gooien naar onze tegenstanders zodat wij kunnen doen wat we willen.’

Deze politici en hun vrienden zijn niet bekommerd om onze levensomstandigheden en staan stelselmatig voor ultraliberaal beleid en een reactionaire backlash. Hun politiek zet onze lonen en arbeidstijd onder druk, het voert onze flexibiliteit op en het zet onze werkzekerheid op de helling. Onze openbare diensten en sociale bescherming worden afgebouwd. Het leven wordt ondertussen duurder, waardoor armoede toeneemt.

Dit beleid is erop gericht de belangen van het bedrijfsleven en de superrijken te dienen. Dit vertaalt zich in regelrechte aanvallen op de levens- en arbeidsomstandigheden van alle werkenden, waarbij vrouwen in de frontlinie staan. Een asociaal beleid betekent voor hen een dubbele straf: ze betalen de prijs voor deze aanvallen als werkneemster, en een tweede keer als moeder, dochter, echtgenote/partner… In een samenleving gekenmerkt door sociaal verval betalen vooral vrouwen de prijs van de schade. Ook de besparingen op ondersteuning van vzw’s en organisaties die de meest kwetsbaren helpen (noodopvang, hulp bij sociale re-integratie), de beperking van de werkloosheid in de tijd (ook voor wie een kind of ouder met een beperking begeleidt) … hebben een grotere impact op vrouwen.

De backlash en het ultraliberalisme zijn twee kanten van hetzelfde systeem. Ze zijn met elkaar verbonden, voeden elkaar en hebben dezelfde basis: het kapitalisme. We moeten even consequent reageren: het ultraliberale beleid kan niet worden bestreden zonder de backlash te bestrijden, en omgekeerd.

De zaak-Epstein toont eens te meer aan hoe de economische elite doordrongen is van het dagelijkse seksisme in een systeem van uitbuiting. Dit systeem kan geen enkel maatschappelijk probleem oplossen, maar versterkt en bestendigt ze juist. Van de elites valt geen verandering te verwachten.

Tegenover het kapitalisme moeten we in ons kamp solidariteit in diversiteit opbouwen. Ons kamp is dat van de werkenden en de onderdrukten, van al diegenen die dagelijks lijden onder uitbuiting en onderdrukking. De propaganda en de invloed van extreemrechtse ideeën in de samenleving wegen zwaar. We moeten in het kader van onze mobilisaties informatiecampagnes voeren om niet in de valkuilen van verdeeldheid en isolationisme te trappen, en om verdeeldheid actief te bestrijden en eenheid te creëren in de strijd voor onze rechten en verworvenheden!